پرخوری عصبی (بولیمیا نروزا) یک اختلال خوردن جدی و بالقوه تهدیدکننده زندگی است که با چرخههای مکرر پرخوری شدید و به دنبال آن، رفتارهای جبرانی نامناسب (مانند استفراغ عمدی، استفاده از ملینها یا ورزش بیش از حد) برای جلوگیری از افزایش وزن مشخص میشود. این چرخه معمولاً به صورت پنهانی انجام شده و با احساس شرم، گناه و عدم کنترل همراه است. درمان تخصصی برای شکستن این چرخه و ایجاد یک رابطه سالم با غذا و بدن ضروری است.
پرخوری عصبی (بولیمیا نروزا) یک اختلال خوردن جدی و بالقوه تهدیدکننده زندگی است که با چرخههای مکرر پرخوری شدید و به دنبال آن، رفتارهای جبرانی نامناسب (مانند استفراغ عمدی، استفاده از ملینها یا ورزش بیش از حد) برای جلوگیری از افزایش وزن مشخص میشود. این چرخه معمولاً به صورت پنهانی انجام شده و با احساس شرم، گناه و عدم کنترل همراه است. درمان تخصصی برای شکستن این چرخه و ایجاد یک رابطه سالم با غذا و بدن ضروری است.
درمان معمولاً بین 5 تا 10 ماه (حدود 20 تا 40 جلسه) طول میکشد.
بیش از 15 سال تجربه در درمان تخصصی بولیمیا و سایر اختلالات خوردن
نرخ موفقیت
بیماران درمان شده
"سالها در چرخه پنهانی پرخوری و پاکسازی گیر کرده بودم و از خودم متنفر بودم. درمان به من کمک کرد تا بفهمم مشکلم غذا نیست، بلکه احساساتم است. یاد گرفتم با خودم مهربانتر باشم."
مریم
24 سال، تهران
"مشاور تغذیه و روانشناسم در کنار هم به من کمک کردند تا یک برنامه غذایی منظم داشته باشم و ترسم از غذاها از بین برود. الان بدون احساس گناه غذا میخورم."
سارا
19 سال، کرج
خیر. برخلاف بیاشتهایی عصبی، افراد مبتلا به پرخوری عصبی معمولاً دارای وزن طبیعی یا حتی کمی اضافه وزن هستند. این موضوع باعث میشود که بیماری آنها برای مدت طولانی از دید دیگران پنهان بماند.
استفراغ مکرر میتواند منجر به عدم تعادل الکترولیتها (که خطرناک است)، آسیب به مینای دندان، تورم غدد بزاقی، و مشکلات گوارشی شود. استفاده از ملینها نیز میتواند به روده بزرگ آسیب برساند.
روانشناس مناسب خود را پیدا کنید و اولین قدم را به سوی سلامت روان بردارید
شروع جستجو→
