لکنت (Stuttering) یک اختلال گفتاری است که با تکرار صداها، هجاها یا کلمات، کشیدهگویی صداها، و یا توقفهای ناخواسته در جریان گفتار (قفل) مشخص میشود. این اختلال معمولاً در دوران کودکی آغاز میشود و میتواند با تنش فیزیکی و هیجانات منفی (مانند ترس و خجالت) همراه باشد. درمان لکنت بر افزایش روانی گفتار و مهمتر از آن، بر کاهش تأثیر منفی لکنت بر ارتباطات و کیفیت زندگی فرد تمرکز دارد.
لکنت (Stuttering) یک اختلال گفتاری است که با تکرار صداها، هجاها یا کلمات، کشیدهگویی صداها، و یا توقفهای ناخواسته در جریان گفتار (قفل) مشخص میشود. این اختلال معمولاً در دوران کودکی آغاز میشود و میتواند با تنش فیزیکی و هیجانات منفی (مانند ترس و خجالت) همراه باشد. درمان لکنت بر افزایش روانی گفتار و مهمتر از آن، بر کاهش تأثیر منفی لکنت بر ارتباطات و کیفیت زندگی فرد تمرکز دارد.
لکنت یک وضعیت پیچیده است و درمان آن ممکن است یک فرآیند طولانی مدت باشد.
تجربه گسترده در کار با کودکان و بزرگسالان دارای لکنت
نرخ موفقیت
مراجعین درمان شده
خیر. لکنت یک اختلال عصبی-رشدی است و به دلیل اضطراب یا مشکلات روانی ایجاد نمیشود. با این حال، تجربه لکنت کردن میتواند منجر به اضطراب، ترس و خجالت در موقعیتهای اجتماعی شود که این خود مشکل را تشدید میکند.
بسیاری از کودکان در سنین 2 تا 5 سالگی یک دوره ناروانی طبیعی را تجربه میکنند که خودبهخود برطرف میشود. با این حال، اگر این ناروانیها با تنش همراه است، کودک از صحبت کردن اجتناب میکند، یا سابقه خانوادگی لکنت وجود دارد، بهتر است برای ارزیابی به گفتاردرمانگر مراجعه کنید.
متخصص مناسب خود را پیدا کنید و اولین قدم را به سوی سلامت روان بردارید
شروع جستجو→
