همراهی خیال عزیز در هر راه
خیالِ رویِ تو در هر طریق همرهِ ماستنسیمِ مویِ تو، پیوندِ جانِ آگهِ ماست
به رَغمِ مدّعیانی که منعِ عشق کنندجمالِ چهرهٔ تو، حجّتِ موجّهِ ماست
ببین که سیبِ زنخدانِ تو چه می‌گویدهزار یوسفِ مصری، فتاده در چَهِ ماست
اگر به زلفِ درازِ تو، دستِ ما نرسدگناهِ بختِ پریشان و دستِ کوتهِ ماست
به حاجبِ درِ خلوت‌سرایِ خاص بگوفُلان ز گوشه‌نشینانِ خاکِ درگهِ ماست
به صورت از نظر ما اگر چه محجوب استهمیشه در نظرِ خاطرِ مرفّهِ ماست
اگر به سالی حافظ دری زَنَد، بگشایکه سال‌هاست که مشتاقِ رویِ چون مهِ ماست
تأمل روانشناختی
«خیال روی تو در هر طریق همره ماست» از حضور درونی کسی می‌گوید که دوستش داریم، حتی وقتی کنار ما نیست. روانشناسان به این توانایی «حضور درونی» می‌گویند: یاد آدم‌های مهم، همراه و تکیه‌گاه ما در مسیر می‌شود. این یاد می‌تواند منبع آرامش باشد، نه فقط دلتنگی.
پرسشی برای امشب
یاد کدام عزیز در مسیرهای سخت همراه توست؟ اگر او کنارت بود، امروز چه به تو می‌گفت؟
