محتاج جنگ نیست، برادر
من تَرکِ عشقِ شاهد و ساغر نمی‌کنمصد بار توبه کردم و دیگر نمی‌کنم
باغِ بهشت و سایهٔ طوبی و قصر و حوربا خاکِ کوی دوست برابر نمی‌کنم
تلقین و درسِ اهل نظر یک اشارت استگفتم کِنایتی و مکرر نمی‌کنم
هرگز نمی‌شود ز سرِ خود خبر مراتا در میانِ میکده سر بَر نمی‌کنم
ناصِح به طَعن گفت که «رو ترکِ عشق کن»محتاجِ جنگ نیست برادر، نمی‌کنم
این تقوی‌ام تمام، که با شاهدانِ شهرناز و کرشمه بر سرِ منبر نمی‌کنم
حافظ! جنابِ پیرِ مُغان جایِ دولت استمن تَرکِ خاک‌بوسیِ این در نمی‌کنم
تأمل روانشناختی
«ناصح به طعن گفت که رو ترک عشق کن / محتاج جنگ نیست برادر نمی‌کنم» نمونه‌ای عالی از «نه» گفتن آرام و قاطع است: بدون جنگ، بدون توجیه طولانی، فقط «نمی‌کنم». این مهارت، از ارزشمندترین مهارت‌های ارتباطی است. و «تلقین و درس اهل نظر یک اشارت است» یعنی گاهی یک اشاره کافی است.
پرسشی برای امشب
به چه کسی یا چه چیزی باید آرام و قاطع بگویی «محتاج جنگ نیست، نمی‌کنم»؟
