هوس گفتن و شنیدن
حالِ دل با تو گفتنم، هوس استخبرِ دل شِنُفتَنَم، هوس است
طَمَعِ خام بین که قِصهٔ فاشاز رقیبان نَهُفتَنَم، هوس است
شبِ قدری چنین عزیزِ شریفبا تو تا روز خُفتنم، هوس است
وه که دُردانهای چنین نازکدر شبِ تار سُفتنم، هوس است
ای صبا امشبَم مَدَد فرمایکه سحرگه شکفتنم، هوس است
از برای شَرَف به نوُکِ مژهخاکِ راهِ تو رفتنم، هوس است
همچو حافظ به رَغمِ مُدَعیانشعرِ رندانه گفتنم، هوس است
تأمل روانشناختی
«حال دل با تو گفتنم هوس است / خبر دل شنفتنم هوس است» سادهترین تعریف صمیمیت است: هم گفتن و هم شنیدن. رابطهای که در آن فقط یک نفر حرف میزند یا فقط یک نفر میشنود، دیر یا زود خسته میشود. این غزل یادآوری میکند که گفتگوی دوطرفه، خودش نوعی عشقورزی است.
پرسشی برای امشب
آخرین بار کی حال دلت را با کسی گفتی و حال دل او را هم شنیدی؟
فالت را با دیگران به اشتراک بگذار
نیتی تازهقدم بعدی
همه متخصصان این حوزه

