غمخوار خویش باش
خوش‌تر ز عیش و صحبت و باغ و بهار چیست؟ساقی کجاست؟ گو سببِ انتظار چیست؟
هر وقتِ خوش که دست دهد، مغتنم شمارکس را وقوف نیست که انجامِ کار چیست
پیوندِ عمر بسته به مویی‌ست، هوش دارغمخوارِ خویش باش، غمِ روزگار چیست؟
معنیِ آبِ زندگی و روضهٔ ارمجز طَرفِ جویبار و میِ خوشگوار چیست؟
مستور و مست هر دو چو از یک قبیله‌اندما دل به عشوهٔ که دهیم؟ اختیار چیست؟
راز درونِ پرده چه داند فلک؟ خموشای مدعی! نزاعِ تو با پرده‌دار چیست؟
سهو و خطایِ بنده گَرَش اعتبار نیستمعنیِ عفو و رحمتِ آمُرزگار چیست؟
زاهد شرابِ کوثر و حافظ پیاله خواستتا در میانه خواستهٔ کردگار چیست
تأمل روانشناختی
«پیوند عمر بسته به مویی است هوش دار / غمخوار خویش باش غم روزگار چیست» دعوتی روشن به مراقبت از خود است. ما اغلب نگران همه چیز هستیم جز سلامت خودمان. و «هر وقت خوش که دست دهد مغتنم شمار» یادآوری می‌کند که لحظه‌های خوب را به امید آینده نامعلوم از دست ندهیم.
پرسشی برای امشب
اگر امروز «غمخوار خودت» باشی، چه کاری برای خودت انجام می‌دهی؟
