سندرم آسپرگر اکنون بخشی از اختلال طیف اوتیسم (ASD) در نظر گرفته میشود و معمولاً به افرادی با هوش متوسط یا بالاتر از متوسط اطلاق میشود که چالشهای قابل توجهی در تعاملات اجتماعی و ارتباطات غیرکلامی دارند، اما تأخیر قابل توجهی در رشد زبان یا تکامل شناختی ندارند. برنامه حمایتی ما برای بزرگسالان و نوجوانان مبتلا به اوتیسم سطح یک (آسپرگر سابق)، بر توسعه مهارتهای عملی برای موفقیت در روابط، تحصیل و شغل تمرکز دارد.
سندرم آسپرگر اکنون بخشی از اختلال طیف اوتیسم (ASD) در نظر گرفته میشود و معمولاً به افرادی با هوش متوسط یا بالاتر از متوسط اطلاق میشود که چالشهای قابل توجهی در تعاملات اجتماعی و ارتباطات غیرکلامی دارند، اما تأخیر قابل توجهی در رشد زبان یا تکامل شناختی ندارند. برنامه حمایتی ما برای بزرگسالان و نوجوانان مبتلا به اوتیسم سطح یک (آسپرگر سابق)، بر توسعه مهارتهای عملی برای موفقیت در روابط، تحصیل و شغل تمرکز دارد.
یک فرآیند حمایتی و آموزشی است که بسته به اهداف فرد، طول دوره آن متفاوت است.
تجربه گسترده در کار با افراد مبتلا به اوتیسم سطح یک
نرخ موفقیت
بیماران درمان شده
"همیشه در محیط کار برای ارتباط با همکارانم مشکل داشتم و حرفهایم اغلب سوءتعبیر میشد. شرکت در گروه مهارتهای اجتماعی به من کمک کرد تا قوانین نانوشته تعاملات را یاد بگیرم و با اعتماد به نفس بیشتری در جلسات شرکت کنم."
یک مهندس نرمافزار
29 سال، تهران
بله، بسیاری از افراد، به ویژه آنهایی که علائم خفیفتری دارند، ممکن است تا بزرگسالی تشخیص داده نشوند. تشخیص در بزرگسالی میتواند به فرد کمک کند تا بسیاری از چالشهای زندگی خود را بهتر درک کرده و به حمایتهای مناسب دسترسی پیدا کند.
خیر. اوتیسم یک تفاوت در سیمکشی مغز است، نه یک بیماری. هدف از 'درمان' یا حمایت، تغییر هویت فرد نیست، بلکه ارائه مهارتها و راهبردهایی است که به او کمک میکند تا در دنیایی که عمدتاً برای افراد 'نوروتایپیکال' طراحی شده، با موفقیت زندگی کند.
روانشناس مناسب خود را پیدا کنید و اولین قدم را به سوی سلامت روان بردارید
شروع جستجو→
