خیر، دقیقاً برعکس است. بازی به تخلیه انرژی‌های انباشته شده و کاهش خستگی ذهنی کمک می‌کند. کودکی که به اندازه کافی بازی کرده باشد، هنگام نشستن پشت میز تمرکز بسیار بالاتری دارد، زیرا نیازهای بیولوژیکی حرکت و کنجکاوی او ارضا شده است.

این معمولاً نشانه‌ای از سخت بودن بیش از حد مطالب درسی یا وجود یک اضطراب پنهان است. در چنین مواردی، به جای اجبار، سعی کنید زمان‌بندی‌های کوتاه (مثلاً ۱۵ دقیقه درس، ۱۰ دقیقه بازی) تعیین کنید و به تدریج فواصل را تغییر دهید تا مقاومت کودک شکسته شود.

بازی‌های آزاد و بدون ساختار که در آن کودک خودش قوانین را وضع می‌کند، بیشترین تاثیر را بر رشد خلاقیت و حل مسئله دارند. همچنین بازی‌های لگو، پازل و بازی‌های تخیلی (مثل خاله‌بازی یا دکتربازی) برای رشد شناختی فوق‌العاده هستند.

بله، قطعاً. در دوران امتحانات، سطح استرس به اوج می‌رسد. فعالیت فیزیکی سبک و بازی‌های کوتاه می‌تواند به بازگشت آرامش و تثبیت آموخته‌ها در مغز کمک کند. حذف کامل بازی در این دوران، احتمال "بلوکه شدن ذهنی" سر جلسه امتحان را افزایش می‌دهد.

علائمی مانند پرخاشگری ناگهانی، افت کیفیت خواب، بی‌اشتهایی، اکراه شدید از رفتن به مدرسه و یا افت ناگهانی نمرات، همگی نشانه‌هایی هستند که می‌گویند فشار آکادمیک بر نیاز به بازی و استراحت غلبه کرده است.