اگر مدام احساس خستگی می‌کنید، اشتهای خود را از دست داده‌اید، یا متوجه شده‌اید که دیگر برای کارهای شخصی خودتان زمانی نمی‌گذارید و ذهن‌تان دائماً درگیر سناریوهای زندگی فرد مقابل است، شما در حال حمل کردن بارهای او هستید و از مرز همدلی عبور کرده‌اید.

خیر، نه گفتن گاهی بزرگترین لطف به خودتان و فرد مقابل است. اگر شما در حالتی که ظرفیت ندارید کمک کنید، این کار را با خشم یا کیفیت پایین انجام می‌دهید. نه گفتن صادقانه، به فرد مقابل اجازه می‌دهد تا منابع حمایتی دیگری را پیدا کند و به شما اجازه می‌دهد سلامت خود را حفظ کنید.

او متخصص تاب‌آوری است و بر این باور است که حمایت سالم ریشه در مرزبندی دارد. او تأکید می‌کند که ما باید "ظرفیت تحمل" خود را بشناسیم و بدانیم که همدلی موثر نیازمند یک ستون فقرات محکم است، نه اینکه خودمان هم به بخشی از مشکل تبدیل شویم.

از جملات «من» استفاده کنید. مثلاً بگویید: «من خیلی به تو اهمیت می‌دهم و می‌خواهم حتماً به حرف‌هایت گوش بدهم، اما در حال حاضر انرژی کافی ندارم تا بتوانم حامی خوبی باشم. می‌توانیم فردا ساعت ۶ صحبت کنیم؟» این روش هم احترام به خود است و هم احترام به رابطه.

بله، با آگاهی و گاهی کمک حرفه‌ای. یادگیری الگوهای رفتاری جدید، تقویت اعتماد به نفس و درک اینکه شما مسئول شادی دیگران نیستید، از مراحل اصلی درمان است. شرکت در دوره‌های مشاوره ارتباطی می‌تواند ابزارهای لازم را در اختیار شما قرار دهد.